een tevreden roker is geen onruststoker

Met deze kreet werd ik gisteren badend in het zweet wakker. Nondejuu. de laatste dagen neemt de trek in zo'n heerlijke witte kankerstaaf exponentioneel toe. Het begint zelfs een beetje op de wet van Moore (Moore's Law, which says that solid-state transistor density doubles every 18 months or so - resulting in faster processors and denser memory as well as lower costs) te lijken. Het fenomeen doet zich ook lichamelijk voor. Mijn bek voelt aan alsof ik elke ochtend begin met een cocktail van volle asbakken gemengd met verschaald bier. De as blijft achter in de keel hangen. Als ik mijn dagelijkse baantjes Renang (zwemmen) uitvoer, kom ik steeds meer lucht tekort en tot overmaat van ramp is de lucht van gembong zijn kretek heeeeeeerlijk. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik ook 3 maal aan een peuk heb getrokken, helaas was dat erg vies en had niets te maken met het bevredigen van mijn behoeftes. Tot overmaat van ramp kwam ik er vandaag achter dat de broeken die ik in Thailand heb laten maken, altijd ruim 3 centimeter te wijd omdat ik in de tropen altijd 4 a 5 kilo afval door het niet nuttigen van vet en calorierijk voedsel, in Jogja ineens al te krap aan het worden zijn!!! Dat betekend dat ik in 4 weken dus al minimaal 3 cm in omvang ben toegenomen. Krijg je dat als dank voor je beslissing om weer gezond door het leven te gaan? Meer kans op een hartinfarct vanwege vetzucht. Als ik nou nog in Nederland was, dan zou de gedachte dat roken duur is (7x 3,80 =26,60 per week = 1383,20 per jaar) me wellicht positief kunnen beinvloeden. Alhier is dat rekensommetje van nul en generlei waarde. Een jaartje lekker wegpaffen en 3 maal per dag genieten van een lekkere Marlboro na het eten verlaagt het banktegoed slechts met 240 euro per jaar. ik betaal al meer aan water. Nou ja, de taartjes smaken in ieder geval lekker.

rectificatie, aanvulingen en nagekomen berichten

1. Pak Cokro is 107 jaar oud (ipv 100).

2. de voeten van Sari (zij heeft zwarte sokken aan met "vingers").
3. Haagse rastafari: Me not Jane, maar mag ik ook een gokje wagen? Ruben la Cruz. In sommige kringen ook bekend als ‘de piemelaar’.
Groet, Rob.

AFRIZAL

Na de Rayap zelf van de soto (niet soto-soep) genoten en op weg naar Afrizal. Poet en writer. Afrizal is vreselijk innemend en aardig, spreekt geen woord engels en had poetry international in 1993 bezocht. Om toch iets aan elkaar te kunnen vertellen besloten we om aanstaande dinsdag elkaars videos te laten zioen en zo te kijken of er een gesprek mogelijk is. Afrizal heeft samen met Ugo aan de video in het paardenslachthuis gewerkt.

Zijn hond leeft in ieder geval nog.
Gisteren toen Sarah op bezoek was met lover Arya gingen we Sateh Pandang eten. Bleek rundvlees met kerriesaus te zijn! In dat restaurant zag ik plotseling een schim van een vrouw met een opmerkelijke "presence". Ik zag haar maar 2 seconden. Het bleek dat ze Sarah kende en dat ze danseres was. "Goh, die zou ik eigenlijk voor mijn film moeten vragen" dacht ik, maar was natuurlijk te schijterig om haar aan te spreken. Nu zat ze plotseling tegenover me, ze was de vrouw van Afrizal! Toeval bestaat niet. Na uitleg mijnerzijds hapte ze gewillig toe. En mijn eerste idee voor acteur die Joe moet spelen/zijn was ooit Oglenk, de virend van Alia en theater directeur van Garasi. Alia riep ongeveinsd oprecht uit." Then Oglenk should be the other actor". Nu dat zat gebeiteld want dat wilde ifrizi heeeel erg graag en ik idem dito. Casting gepiept in 2 minuten, terwijl dat mijn grootste zorg was. Ik hoef alleen het script nog maar om te schrijven naar die twee. Het leven is lijden, maar in het leven wordt je ook geleid. alles gaat vanzelf. (nou ja, bijna).

Druk druk druk

Alia had 2 afspraken op zaterdag gemaakt. Angki is al voorbij komen fietsen. Bij het weggaan bij zijn huis nog even deze bloem geknipt.


We wilden Alia meenemen naar de lunch maar troffen Okki en Sari aan die op weg waren naar, juist ja...

Ik had al melding gemaakt van de expo bij Cemeti. De knutselaar had met het basis idee "koffers" een hele expo in elkaar gezet. Dit was wat mij betreft het topstuk. De goede man is leraar op een kunstacademie.

Voor de Soto wilden Gembong en ik nog even de Mandi op ons laten kletteren in de studio. In mijn kamer ontwaarde ik onder de tafel het volgende tafereel. Des morgens was de vloer nog maagdelijk, maar 4 uur later had er dus al iemand geluncht en een hoopje poep achtergelaten! RAYAP, houtworm. Die beesten vreten alles op wat ze lekker vinden. Mella vertelde me dat ze een aantal van haar vroegere werken (en van Nindityo) in een houten kist stevig ingepakt hadden en beschermd tegen dat tuig. Als appeltje voor de dorst later, een kunstenaars pensioen. Er was echter niks meer van over. Rayap had pensioenbreuk gepleegd en de tekeningen opgegeten. Ook hoorde ik dat Rayap meegereisd was in het kunstwerk van Sara Nuytemans. De kands is groot dat de Artoteek op de denneweg er over een aantal jaren niet meer staat. er zitten namelijk heerlijke houten balken in dat egbouw. Zou de aanstaande naamsverandering daar iets mee te maken hebben? de naam wordt HEDEN.

Steeds vergeten te melden dat deze auto al sinds mijn eerste bezoek aan Soto Jawa Timur tegenover het restaurant geparkeerd staat.

Op een of andere manier is deze afbeelding van de stamboom van Donald Duck op mijn computer terecht gekomen. Geen idee waar die vandaan komt. Ik heb de MacBookPro 1 week voor ik naar Jogja vertrok nieuw uit de doos aangeschaft. ware het pornografie, onthoofdingen in arabie of vreselijke ongelukken in de westerse wereld, dan kan ik me nog voorstellen dat ik dat zelf in een onbewaakt ongeluk heb gedaan. Maar deze?

Angki Purbandono

Anki is een combinatie van onze Haagse kunst rastafari (ben zijn nam ff kwijt, Jane mail die door!), Pietertje van Splunteren (organisatie), Hein van Liempd (innemende persoonlijkhied) en Roland Verbiest (beroeps charmeur en oprichter doen prod).
Bovenstaande foto's laten nog meer persoonlijkheden zien.

Angki was ook de Indonesische kunstenaar bij Landing Soon 1. Op de House warming van Alia werd verteld dat Angki altijd 4 of 5 vrienden in de studio over de vloer had met rijkelijk bier en wiet en dat Lieven Hendrix (ks,xks,xs, eriks?) als serieus werkend nederlands kunstenaar zijn studio afsloot en blokkeerde zodat hij rustig kon werken. Ingrid werkte ook al hard, Sarah werkte en feestte en werd verliefd en mij beschuldigen ze eveneens van hard werken.
Angki is chef curator, wat hier zoveel betekend als zijnde verantwoordelijk dat er uberhaupt iets gebeurt bij Mes 56, de foto tentoonstellings ruimte a la Quartair. Hij deelde mijn opvatingen over het slechte niveau van de opleidingen in Indonesie en dat er in de kunst teveel gekletst wordt en te weinig gekeken. ipv zijn werk te bekijken hebben we de hele ochtend gebakken tempeh met hete lomboks gegeten en in de zon gezeten. Na afloop van het gesprek liet hij me het volgende zien (in willekeurige volgorde): Zijn huis, de straatboog naar het volgende gebouw, het volgende gebouw, het volgende gebouw maar dan dichterbij, de trap in Ankie's huis.





Afijn, een genoegelijke ochtend die voor mijn film nul komma niks opleverde. Zoals zo vaak bij de bezoeken met de kunstenaars erg gezellig, informatief vaak zelfs opwindend, maar niet resuletrend in iets waar ik nu nog maar 2 weken de tijd voor heb. Oh ja, dit paard stond ook nog bij het gebouw te eten.

House warming party Alia en Oglenk

Er valt aan bovenstaande weinig aan toe te voegen. gespreksthema's: roddels over de nederlanders, werk (kunnen jullie ook eens over iets anders praten?), eten (sateh ayam, krokante kip en meloen punch met wodka, geld. Erg gezellig.