

De dag begon met een foto van Kalik zijn brommer. "Ein schoenen rucken kann auch entzucken". Deze rug is van Ekko. DGTMB betekend Daging Tumbuh. Ben ff kwijt wat het betekend en er is niemand in de buurt. Je hebt ook DAging Sapi wat vlees betekend.


Omdat ik een test wilde maken met borduurwerk kwam Ekko langs! om me langs! een aantal bedrijven te loodsen. Hier Gembong met de uit 6 a4tjes gemaakte print van De Visch op ongebleekte katoen. Jogja geeft zijn/haar geheimen maar langzaam prijs. Overall voel ik me opgesloten in een vrijwillige gevangenis. Geen uitzicht bij de ramen, de tuin omheind met muren, de straat klein en vooral voor doorgaand verkeer, niet om lekker te hangen. Elk uitstapje de stad in is feest. Steeds meer zie ik details die me opvallen. Ook het feit dat alles hier verlicht is met TL en spaarlampen werkt mee aan de ontreddering.

het wagenpark

de boroborduurshop waar we garen voor het borduurwerk kopen. een immense keus uit kleuren

terug thuis was Riris (links) catalogi aan het versturen en Ibu (rechts) de kamers aan het schoonmaken. Lol en Lach.