woensdag 30 mei 2007

Ugo Untoro pierced his nose






Heden voor de eerste maal de video serieus aangezet in het Museum en Klei, het vertoon zaaltje van Ugo Untoro. Gezeten op de grond diverse getatoeerde en gepiercte indonesische randfiguren. Ugo was blij me te zien. Hij krijgt zeker een rol in mijn film. veel branie en een superklein hart,maar erg aardig. nadat zijn neus geprikt was ging hij weg. op weg naar Venetie , de bienale. De Jogse kunst scene was geschokt want niemand wist er iets van. In juli gaan we verder met filmen.
Voor het eerst ook de camera gehanteerd. De kop is er af zullen we maar zeggen. In plaats van alle features te gebruiken had ik hem vandaag op automaat en normaal video gezet. Zag er goed uit.
Morgen naar Pak Kasman een wajangpoppen maker van de oude stempel (1930) en des avonds naar een Gamelan acapella, niemand kan me uitleggen wat het is, maar het is beslist geen zingen.
GODNONDEJUU WAT HEB IK ZIN IN EEN LEKKERE GEURIGE TOT DE VERBEELDING SPREKENDE CIGARETTE.

mijn kleine vriend is weg!


Nou zo zag het er gisteren uit om omstreeks kwart over twee, mijn werktafel in actie. Toen ik echter mijn Power Nap wilde gaan doen, zocht ik mijn alarmmachine, te weten mijn d500 oftewel mijn kleine vriend (mijn grote vriend is de Bosch silent afwasmachine: vuile zooi erin, schone zooi eruit). ik vroeg Sadewa om ff te bellen zodat ik hem kon opsporen, maar niks van dat al: geen geluid. En ik wist toch zeker dat ik hem op mijn werktafel had gelegd s'ochtends en dat ik hem niet meegenomen had naar de lunch. Ik gebruik mijn kleine vriend voornamelijk als fototoestel. Bellen doe ik er zelden mee, laat staan gebeld worden. Je zult maar net vlees aan het bestellen zijn bij de slager. Foetsie dus, en ik weet nu nog steeds niet hoe. Na enkele uren, we hadden een sms naar kleine vriend gestuurd, kwam er bericht dat we hem konden terugkopen. De eerlijke dief en/of vinder vroeg 500.000, 40 euri. Nou ja dat is beter dan een nieuwe vriend aanschaffen want daar moet je weer aan wennen.
We hadden een afspraak om te gaan shoppen Sadewa en ik, hij had onderbroeken nodig en het draaide er op uit dat hij niet kon slagen en dat ik thuiskwam met slippers, een kamgaren pantalon, een geruit overhemd met korte mouwen en een panasonic draagbare radio omdat ik alle muziekjes van mijn harde schijf al mee kan zingen en ik behoefte heb aan culturele input vanuit Indonesie. Dangdut=indiase muziek met indo invloeden echter zonder de gebruikelijke hindustaanse echo. Het klinkt nu lekker in mijn studio.
Dag beste vriend ik mis je nu al.

Sadewa doet een powernap na het eten van de Soto Sup die aldus werd aangekondigt


4 meter agenda
Het schrijven vordert gestaag en het lijkt dat ik de deadline ruim ga halen. Morgen zal ik een eerste versie publiceren, reacties altijd welkom. over twee uur gaan Gembong en ik naar het museum Dan Tanah Liat (museum en klei) van Ugo Untoro. Het museum is een schuur waar hij de ruimte geeft aan tattoo kunstenaar Heruu. Vandaag is de workshop. Ik hoop dat ik maagdelijk blijf en onbesmeurd. Als ik goed naar zijn plaatjes kijk heeft hij geen vaste hand. mocht ik alsnog een tattoo willen, dan zou hij er ongeveer zo uitzien:
Kan ik als ik in den vreemde ben en als ik naar beneden kijk naar mijn armen links bob en rechts els of net andersom.