We wilden Alia meenemen naar de lunch maar troffen Okki en Sari aan die op weg waren naar, juist ja...
Ik had al melding gemaakt van de expo bij Cemeti. De knutselaar had met het basis idee "koffers" een hele expo in elkaar gezet. Dit was wat mij betreft het topstuk. De goede man is leraar op een kunstacademie.
Voor de Soto wilden Gembong en ik nog even de Mandi op ons laten kletteren in de studio. In mijn kamer ontwaarde ik onder de tafel het volgende tafereel. Des morgens was de vloer nog maagdelijk, maar 4 uur later had er dus al iemand geluncht en een hoopje poep achtergelaten! RAYAP, houtworm. Die beesten vreten alles op wat ze lekker vinden. Mella vertelde me dat ze een aantal van haar vroegere werken (en van Nindityo) in een houten kist stevig ingepakt hadden en beschermd tegen dat tuig. Als appeltje voor de dorst later, een kunstenaars pensioen. Er was echter niks meer van over. Rayap had pensioenbreuk gepleegd en de tekeningen opgegeten. Ook hoorde ik dat Rayap meegereisd was in het kunstwerk van Sara Nuytemans. De kands is groot dat de Artoteek op de denneweg er over een aantal jaren niet meer staat. er zitten namelijk heerlijke houten balken in dat egbouw. Zou de aanstaande naamsverandering daar iets mee te maken hebben? de naam wordt HEDEN.
Steeds vergeten te melden dat deze auto al sinds mijn eerste bezoek aan Soto Jawa Timur tegenover het restaurant geparkeerd staat.
Op een of andere manier is deze afbeelding van de stamboom van Donald Duck op mijn computer terecht gekomen. Geen idee waar die vandaan komt. Ik heb de MacBookPro 1 week voor ik naar Jogja vertrok nieuw uit de doos aangeschaft. ware het pornografie, onthoofdingen in arabie of vreselijke ongelukken in de westerse wereld, dan kan ik me nog voorstellen dat ik dat zelf in een onbewaakt ongeluk heb gedaan. Maar deze?
