Alia was een paar dagen naar Sumatra. We hadden afgesproken dat we vandaag lokaties zouden gaan zoeken. "Mooi Indie". Zondag avond nog niks gehoord en de jeuk schoot al in mijn rug. "Mooie Boel" dacht ik. Jam Karet. Ik kon het bijna niet geloven, zelfs ALia. Maar ik kon er verder niks aan doen. Om half zeven vanochtend ging de telefoon en alles bleek geregeld. Een luxe personenbus stond voor de deur om half negen, de verse productie assistente Citra bleek er een met een hoofddoek, Gembong strompelde hals over kop slaperig binnen en mijn voorraadje sinaasappels (navels) werden gretig door de dames geconfisqeerd. NIet alle turken heten ALi!
Op weg naar Mooi Indie, helaas niet met deze autoos en helaas niet gezien en/of gevonden omdat de hele handel hier in de wolken hangt sedert ik ge arriveert ben. Alsof de duivel ermee speelt. Het shotje van de merapi kon ik nog net maken, 1 minuut later was hij verdwenen en heeft zich niet meer laten zien.
Na terugkomst een locatie om te filmen afgekeurd en gelukkig er ook een goedgekeurd.
Des avonds nog de nasi goreng man gefilmd. bij terugkomst had Alia heur tasje en bril laten liggen. ik ben bekaf, welterusten
