Anki is een combinatie van onze Haagse kunst rastafari (ben zijn nam ff kwijt, Jane mail die door!), Pietertje van Splunteren (organisatie), Hein van Liempd (innemende persoonlijkhied) en Roland Verbiest (beroeps charmeur en oprichter doen prod).
Bovenstaande foto's laten nog meer persoonlijkheden zien.
Angki was ook de Indonesische kunstenaar bij Landing Soon 1. Op de House warming van Alia werd verteld dat Angki altijd 4 of 5 vrienden in de studio over de vloer had met rijkelijk bier en wiet en dat Lieven Hendrix (ks,xks,xs, eriks?) als serieus werkend nederlands kunstenaar zijn studio afsloot en blokkeerde zodat hij rustig kon werken. Ingrid werkte ook al hard, Sarah werkte en feestte en werd verliefd en mij beschuldigen ze eveneens van hard werken.
Angki is chef curator, wat hier zoveel betekend als zijnde verantwoordelijk dat er uberhaupt iets gebeurt bij Mes 56, de foto tentoonstellings ruimte a la Quartair. Hij deelde mijn opvatingen over het slechte niveau van de opleidingen in Indonesie en dat er in de kunst teveel gekletst wordt en te weinig gekeken. ipv zijn werk te bekijken hebben we de hele ochtend gebakken tempeh met hete lomboks gegeten en in de zon gezeten. Na afloop van het gesprek liet hij me het volgende zien (in willekeurige volgorde): Zijn huis, de straatboog naar het volgende gebouw, het volgende gebouw, het volgende gebouw maar dan dichterbij, de trap in Ankie's huis.
Afijn, een genoegelijke ochtend die voor mijn film nul komma niks opleverde. Zoals zo vaak bij de bezoeken met de kunstenaars erg gezellig, informatief vaak zelfs opwindend, maar niet resuletrend in iets waar ik nu nog maar 2 weken de tijd voor heb. Oh ja, dit paard stond ook nog bij het gebouw te eten.
